Ο κουρδικός παράγοντας στον πόλεμο της Συρίας

  • Κατά πόσο μπορεί η Συρία να βασίζεται στους Κούρδους;
  • Ποιες οι συνέπειες ενός αυτόνομου Κουρδιστάν σε συριακό έδαφος; 
Ανάλυση: South Front 
Μετάφραση - Απόδοση "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Οι Κούρδοι της Συρίας, ενωμένοι με τους υπόλοιπους ομοεθνείς τους κάτω από τη σημαία του Κόμματος Δημοκρατικής Ένωσης (PYD), είναι μια σημαντική εθνοτική ομάδα που μάχεται στην πρώτη γραμμή εναντίον των μισθοφόρων τζιχαντιστών στη Συρία. Συγκεκριμένα, είναι η δεύτερη σε όγκο και σημασία αντιτρομοκρατική στρατιωτική δύναμη στη χώρα.



Από την έναρξη του πολέμου, οι σχέσειςμεταξύ των μελών του PYD και τηςκυβέρνησης της Συρίας αναγκαστικά αναδιαμορφώθηκαν, αφού εκ των πραγμάτων η συριακή κυβέρνηση δεν ήταν σε θέση να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα και τους ισλαμιστές και το αυτονομιστικό κίνημα των Κούρδων. 

Αυτός είναι και ο λόγος που οδηγηθήκαμε στο “κοινωνικό σύμφωνο” της Δαμασκού με τους Κούρδους της Συρίας. Στα πλαίσια του συμφώνου, ο Άσαντ τους παραχώρησε ένα είδος καθεστώτος αυτονομίας, για το οποίο είναι υπεύθυνη κυρίως η ηγεσία του PYD. Από την πλευρά τους, οι Κούρδοι, ως αντι-ισλαμιστική δύναμη, έχουν καταστεί μια χρήσιμη εναλλακτική λύση για τον Συριακό Στρατό.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ότι η κουρδική στρατιωτική ικανότηταυστερεί, σε σύγκριση με εκείνη του ISIS ή του μετώπου αλ-Νούσρα, με αποτέλεσμα οι δυνάμεις του PYD να χρειάζονται περιστασιακά τη βοήθεια της συριακής κυβέρνησης, κυρίως μέσω της υποστήριξης της αεροπορίας και της προμήθειας όπλων και πυρομαχικών, προκειμένου να αποκρούσουν τους ισλαμιστές μισθοφόρους. 

Επίσης, για την ιστορία, θα ήταν καλό να θυμηθούμε, ότι η όποια ανεπάρκειά τους είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο οι Κούρδοι ευθύνονται για μια “εσκεμμένη αμέλεια”. Eπέτρεψαν την διέλευση στρατιωτικού εξοπλισμού από τα τουρκικά σύνορα για ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, στην προσπάθειά τους να αποφύγουν μια απ’ ευθείας σύγκρουση με τους τζιχαντιστές που στηρίζονταν και στηρίζονται από την Σαουδική Αραβία. 

Για να επανέλθουμε στο θέμα μας, είναι πλέον σαφές ότι οι Κούρδοι της Συρίας δεν είναι σε θέση να διεξαγάγουν επιθέσεις μεγάλης κλίμακας, εάν δεν είναι παρούσες ταυτόχρονα οι κυβερνητικές δυνάμεις της Συρίας και η Ρωσική Πολεμική Αεροπορία.

Θεωρητικά, ίσως μια υποστήριξη των ΗΠΑ θα μπορούσε να συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση. Ωστόσο, η οποιαδήποτε οργάνωση επιθέσεων από μέρους του PYD απαιτεί όχι μόνο υλικοτεχνική υποστήριξη, αλλά και σημαντική αεροπορική υποστήριξη. 

Συνεπώς, εάν οι Αμερικανοί τελικά αποφασίσουν να συμμετάσχουν στις επιχειρήσεις με ειδικές δυνάμεις, όπως έχουν πρόσφατα ανακοινώσει, θα χρειαστεί σε αρχικό στάδιο να αποστείλουν στρατιωτικούς συμβούλους στην περιοχή, προκειμένου να συντονίσουν τις μονάδες του PYD με εκείνες της αεροπορίας των ΗΠΑ. Ωστόσο, κάτι τέτοιο ενδεχομένως να οδηγούσε σε ανθρώπινες απώλειες για τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις και παράλληλα θα προκαλούσε πιθανές εντάσεις στις σχέσεις των Αμερικανών με την Τουρκία.

Ο δηλωμένος στόχος του PYD, σύμφωνα με το καταστατικό του, είναι η δημιουργία ενός“ανεξάρτητου Κουρδιστάν”, ή τουλάχιστον μια αυτόνομης περιφέρειας. Αυτό με τη σειρά του σημαίνει ότι δεν μπορεί να παραμείνει ο εσαεί πιστός σύμμαχος, ο οποίος θα ενδιαφέρεται και θα αναλαμβάνει δράσεις για την επίλυση των εσωτερικών προβλημάτων της Συρίας. Οι Κούρδοι της Συρίας θα επιτύχουν τους στόχους τους μόνο με τη σύναψη συμμαχιών ad hoc (για συγκεκριμένο σκοπό), με οποιαδήποτε πλευρά, εφόσον η εκάστοτε συμμαχία συμβάλλει στην προσπάθειά τους να δημιουργήσουν ένα δικό τους κράτος. Το γεγονός αυτό αναδεικνύει άλλο ένα σημαντικό χαρακτηριστικό του κουρδικού παράγοντα στη Συρία. 

Οι οργανωμένες επιθετικές ενέργειες του PYD περιορίζονται, από γεωγραφική άποψη, στα εδάφη που κατοικούνται από κουρδικό πληθυσμό. Μια προέλαση των Κούρδων θα έφθανε, στην καλύτερη περίπτωση, μέχρι τα προάστια της Ράκα, όπου έγινε η γνωστή μάχη το 2013. 

Έτσι, το καθεστώς αυτονομίας του Κουρδιστάν θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας ουδέτερης ζώνης (buffer zone) στη Συρία, γεγονός που θα συνέβαλε στη σταθεροποίηση της κατάστασης στη χώρα, αφού θα έβαζε τέλος στην διακίνηση, μέσω των συνόρων, στρατιωτικού υλικού που προορίζεται για τους ισλαμιστές. 

Ωστόσο, κανείς νηφάλιος παρατηρητής δεν πείθεται από την άποψη ότι οι Κούρδοι της Συρίας θα μπορούσαν να καταστούν μία δύναμη που αποσκοπεί στην επίλυση της κρίσης στις μη κουρδικές περιοχές της ευρύτερης περιοχής.

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!" 

0 σχόλια