Κρίση Ιμίων 1996 – Κρίση Συνθήκης Σένγκεν 2016

Post Cover - Imia - Schengen LOWτου ειδικού συνεργάτη,
Θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς, τι κοινό μπορεί να έχει μία συνοριακή κρίση, αμφισβήτησης εθνικής κυριαρχίας, με σειρήνες πολέμου να ηχούν και τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις έτοιμες να πράξουν αυτό για το οποίο σκληρά και επιμόνως εκπαιδεύονται, με μία κρίση ενδεχόμενης αναστολής μίας κατά βάση εμπορικής συνθήκης αλλά με γεωπολιτικές προεκτάσεις;
Η απάντηση είναι αποκαρδιωτική: Και στις δύο περιπτώσεις ο κοινός παρονομαστής είναι ο ρόλος μίας Πολιτείας απροετοίμαστης να διαχειριστεί απειλές και στη συνέχεια κρίσεις. Και στις δύο περιπτώσεις, τα συστατικά αποτυχίας και διεθνούς διασυρμού είναι κοινά, ως ακολούθως:

  1. Έλλειψη σχεδιασμού (what if…) ή μη εφαρμογή του υφιστάμενου.
2) Αντίδραση στα τετελεσμένα αντί έγκαιρης ενέργειας ώστε να προληφθούν δυσμενείς καταστάσεις για τη Χώρα μας (reactive instead of proactive).
3) Απουσία συγκεκριμένων προτάσεων, ενεργειών και χρονοδιαγραμμάτων προς τους φίλους και εν δυνάμει εχθρούς, προκειμένου να είμαστε εμείς που θα προτείνουμε τη λύση και όχι να μας προτείνουν αυτοί.
4) Φίλοι και σύμμαχοι μας υπαγορεύουν και επιβάλλουν τις ενέργειες στις οποίες θα πρέπει να προβούμε. Ποιος μίλησε για Εθνική Κυριαρχία;
5) Ύπαρξη καταπληκτικού εγχώριου στελεχιακού δυναμικού, υποστήριξη των τοπικών ακριτικών κοινωνιών (αθάνατοι Έλληνες!), αλλά και αθηνοκεντρικού, υδροκεφαλικού, ατέρμονα γραφειοκρατικού κράτους, διοικούμενου από πολιτικούς αδοκίμαστους σε συνθήκες κρίσης.
6) Και οι δύο ανωτέρω κρίσεις συνέβησαν – συμβαίνουν στα νερά και στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, περιοχής που η σύμμαχος Τουρκία αμφισβητεί, στο πλαίσιο της συνεχούς και συνεπούς αναθεωρητικής της πολιτικής.
7) Και στις δύο ανωτέρω κρίσεις θρηνήσαμε –  θρηνούμε νεκρούς (το ηρωικό πλήρωμα του ελικοπτέρου του Πολεμικού Ναυτικού στην πρώτη και αθώους πρόσφυγες στη δεύτερη)
8) Ο ξένος παράγοντας ελέγχει, γνωρίζει και παρακολουθεί τις ενέργειες της Χώρας μας (το ΝΑΤΟ, προεξεχόντων των ΗΠΑ στην πρώτη περίπτωση, η ΕΕ και η FRONTEX στη δεύτερη).
9) Η χώρα μας βρίσκεται επικοινωνιακά έκπτωτη σε παγκόσμιο επίπεδο, μη ικανή να διαχειριστεί θετικά και να προβάλει επαρκώς (λέγεται Public Diplomacy…) τις ηρωικές ενέργειες των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.
10) Kαι στις δύο περιπτώσεις, ο επιτιθέμενος (aggressor) δεν υφίσταται καμία επίπτωση.
Αυτό που απαιτείται από ένα συγκροτημένο κράτος είναι να υφίσταται έγκαιρος σχεδιασμός για κάθε ενδεχόμενο, για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε μελλοντικής καταστάσεως κρίσεως – κινδύνου μπορεί να προβλέψει ένας δημόσιος οργανισμός, ο οποίος ιδανικά στελεχώνεται από εξειδικευμένο και καλά καταρτισμένο προσωπικό. Σχέδια για τα πάντα: απώλειες υγείας, φυσικές καταστροφές, χρηματοπιστωτικά γεγονότα κλπ. Και επειδή ένα σχέδιο δεν είναι ποτέ τέλειο, απαιτείται συνεχής αναθεώρηση, ασκήσεις πραγματικές και επί χάρτου, απόκτηση εμπειριών από το εμπλεκόμενο προσωπικό, ανάδραση από την εξαγωγή συμπερασμάτων και προπάντων πολιτική ηγεσία που έχει την εμπειρία και τη γνώση να λάβει υπόψη τις εισηγήσεις των τεχνοκρατών με τους οποίους στελεχώνονται οι δημόσιοι οργανισμοί.

0 σχόλια