Οι νέες αμυντικές προοπτικές του Ιράν μετά την άρση του εμπάργκο

Ανάλυση: South Front Foreign Policy Diary 
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Το Ιράν διαθέτει έναν από τους μεγαλύτερους στρατούς στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, ενώ ο στρατός του είναι αρκετά ισχυρός ώστε να αποτρέψει τυχόν σχέδια για επίθεση στη χώρα, η κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο αμυντικός εξοπλισμός και η τεχνολογία που χρησιμοποιείται δεν είναι η καλύτερη. Η μακρά περίοδος επιβολής κυρώσεων από την Δύση έχει εμποδίσει την Τεχεράνη να αναβαθμίσει αποτελεσματικά τον αμυντικό εξοπλισμό της, με αποτέλεσμα σήμερα να υστερεί άλλων περιφερειακών δυνάμεων, όπως η Σαουδική Αραβία, η Τουρκία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, οι οποίες έχουν δαπανήσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια για μερικά από τα πιο προηγμένα όπλα στην διεθνή αγορά.


Οι δεκαετίες των κυρώσεων έχουν επίσης καταστήσει δύσκολη την προμήθεια ανταλλακτικών για την επισκευή και συντήρηση του στρατιωτικού εξοπλισμού της χώρας αυτής, ιδιαίτερα όσον αφορά την πολεμική αεροπορία και το ναυτικό της. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, το 80% περίπου του εξοπλισμού της ιρανικής πολεμικής αεροπορίας χρήζει επισκευής ή αναβάθμισης, ενώ περίπου το 20% της αεροπορίας δεν είναι δεν είναι επιχειρησιακά έτοιμο. Η Τεχεράνη έχει αποδειχθεί εξαιρετικά έμπειρη όσον αφορά την συντήρηση όπλων και μηχανημάτων στηριζόμενη σε τροποποιήσεις και αναβαθμίσεις με εξοπλισμό από την εσωτερική αγορά. Ωστόσο, η συντήρηση του παλαιού εξοπλισμού με ανταλλακτικά από πολλαπλές προελεύσεις, στο εχθρικό περιβάλλον που διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια, υπήρξε μια εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία.

Στο παρελθόν, το Ιράν βασιζόταν στο μέγεθος του στρατού του και την ανάπτυξη των διαφορετικών δυνατοτήτων του. Τώρα, όπως είναι φυσικό, το Ιράν αναμένεται να επιδιώξει την αποκατάσταση μιας πιο συμβατικής ισορροπίας των δυνατοτήτων του στρατού του, μέσω της εξασφάλισης καλύτερων όπλων. 

Αν κρίνουμε από την κατάσταση της εγχώριας βιομηχανίας, η Τεχεράνη θα χρειαστείεξωτερικές πηγές για την βελτίωση των στρατιωτικών δυνατοτήτων της. Αν και δεν υπάρχουν πλέον όλοι οι περιορισμοί που ίσχυαν για την πρόσβαση της χώρας στη διεθνή αγορά, οι πιθανότητες να προμηθεύεται το Ιράν σημαντικές ποσότητες αμυντικού εξοπλισμού από τις δυτικές χώρες παραμένουν περιορισμένες. Η συνεχιζόμενη αστάθειαστις πολιτικές που αποφασίζονται για τη χώρα αφ’ ενός, και οι ενστάσεις των περιφερειακών αντιπάλων αφ’ ετέρου, εμποδίζουν την πρόσβαση του Ιράν στις αμυντικές αγορές των ΗΠΑ και της Ευρώπης.

Αντικειμενικά, η Ρωσία και η Κίνα είναι οι μόνες χώρες που μπορούν να παράσχουν στο Ιράν προηγμένα όπλα τέτοια, που να επιδέχονται σύγκριση με εκείνα των γειτονικών χωρών του. Όπως έχουν τα πράγματα, η Μόσχα μοιάζει να είναι η πηγή που θα γίνει ο κύριος προμηθευτής που θα εξυπηρετήσει τις  αμυντικές ανάγκες των Ιρανών. Η Ρωσία διαθέτει ένα πλεονέκτημα έναντι της Κίνας, σε βασικούς τομείς, όπως η τεχνολογία πυραύλων επιφανείας-αέρος και μαχητικών αεροσκαφών. Στη Συρία, όλοι έχουμε δει σε ζωντανή επίδειξη το τι μπορεί να κατορθώσει ένα μέρος των ρωσικών εξοπλισμών σε επιχειρήσεις μάχης.

Η Τεχεράνη βρίσκεται ήδη σε σημαντικές διαπραγματεύσεις με τη Μόσχα. Μια συμφωνία για πυραυλικά συστήματα επιφανείας-αέρος S-300 υπεγράφη πρόσφατα, και η παράδοσή τους δεν θα αργήσει. Υπάρχουν επίσης αναφορές στον Τύπο σχετικά με συνομιλίες μεταξύ Τεχεράνης και Μόσχας, που αφορούν στην αγορά ρωσικής κατασκευής μαχητικών αεροσκαφών Su-30 και τεθωρακισμένων Τ-90 από το Ιράν. Και τα δύο συστήματα χρησιμοποιούνται αυτή τη στιγμή στη Συρία.

Κατά κάποιον τρόπο, τόσο η Ρωσία όσο και το Ιράν θα επωφεληθούν από μια στρατιωτική συνεργασία. Το Ιράν επιβάλλεται να αναβαθμίσει τα συμβατικά όπλα του, ενώ η Ρωσία ψάχνει για νέες αγορές όπλων.

Εάν οικοδομηθεί έγκαιρα μια ισχυρή σχέση μεταξύ Τεχεράνης και Μόσχας, το τεχνολογικό χάσμα μεταξύ του αμυντικού εξοπλισμού του Ιράν και εκείνου των περιφερειακών του αντιπάλων θα κλείσει, περιορίζοντας την μετατόπιση της περιφερειακής ισορροπίας ισχύος στην περιοχή.

0 σχόλια