Το στοίχημα του Putin στη Συρία έχει ήδη αποδώσει

Του Tobin Harshaw 
BloombergView 


O Vladimir Putin δήλωσε ότι αποσύρει το μεγαλύτερο μέρος των ρωσικών δυνάμεων από τη Συρία διότι οι "στόχοι” του έχουν επιτευχθεί: Πώς να αξιολογηθεί αυτό το καύχημα;

Αναφορικά με στόχους όπως η διατήρηση του δικτάτορα Bashar al-Assad στην εξουσία, η αύξηση της ρωσικής επιρροής στη Μέση Ανατολή, η αποκατάσταση της θέσης της Μόσχας στο τραπέζι των παγκόσμιων δυνάμεων και η αποστολή ενός μηνύματος ισχύος στους ισλαμιστές εξτρεμιστές εντός των ρωσικών συνόρων, η ετυμηγορία για το εάν επιτεύχθηκαν δεν έχει βγει ακόμη.


Αλλά δεν είναι πολύ νωρίς για να ληφθεί υπόψιν η επιτυχία της Ρωσίας σε ένα άλλο μέτωπο: την επίδειξη στρατιωτικής ισχύος σε εν δυνάμει αντιπάλους, συμμάχους και αγοραστές όπλων. "Στην ουσία, η Ρωσία χρησιμοποιεί την εισβολή της στη Συρία ως έναν επιχειρησιακό δειγματισμό” ανέφερε πέρυσι στους New York Times ο εν αποστρατεία στρατηγός της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ David Deptula. Και η Μόσχα απέδειξε αρκετά.

Ο ρωσικός στρατός είχε να εμπλακεί σε σύγκρουση αυτής της κλίμακας από την καταστροφική αποχώρησή του από το Αφγανιστάν πριν από δεκαετίες. Το κοντινότερο ήταν η πενθήμερη ένταση στα σύνορα με τη Γεωργία το 2008 και παρότι η εκστρατεία ήταν μια πολιτική επιτυχία, ο στρατός του Κρεμλίνου δεν ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακός απέναντι σε έναν αδύναμο αντίπαλο. Μεταξύ άλλων προβλημάτων, οι επιχειρήσεις συλλογής πληροφοριών ήταν κακοσχεδιασμένες, με τα στρατεύματα να πέφτουν κατ' επανάληψη σε ενέδρες, χάθηκαν έξι αεροπλάνα είτε από τη γεωργιανή αεράμυνα είτε από "φίλια πυρά” και τα ρωσικά τανκς αποδείχθηκαν υπο-εξοπλισμένα και ακατάλληλα για νυχτερινές μάχες. Υπήρξαν αναφορές ότι ρωσικά στρατεύματα έγδυναν νεκρούς γεωργιανούς στρατιώτες για να πάρουν τον καλύτερο προστατευτικό εξοπλισμό τους.

Μόλις επτά χρόνια αργότερα, οι Ρώσοι έχουν κάνει πολλά για να εξιλεωθούν. Σε κάτι που ξεκίνησε ως αεροπορική εκστρατεία, επέδειξαν καλή ικανότητα να διατηρούν το ρυθμό των εφόδων -κατά μία εκτίμηση, τουλάχιστον χίλιες το μήνα από τη συριακή βάση της μοίρας των μαχητικών -βομβαρδιστικών SU-24 και των υποστηρικτικών σκαφών SU-25- κάτι που δείχνει την ύπαρξη ικανού πληρώματος βάσης και εντυπωσιακά logistics. Οι επιθέσεις βομβαρδιστικών μεγάλου βεληνεκούς από βάσεις στη Ρωσία έδωσαν την εντύπωση βελτιωμένης δυνατότητας ανεφοδιασμού αέρος-αέρος. Όσο για την ακρίβεια, ήταν δύσκολο να διακρίνει κανείς την αποτελεσματικότητα του αναβαθμισμένου συστήματος πλοήγησης GPS διότι τα αεροπλάνα χρησιμοποιούσαν πολλά "χαζά” πυρομαχικά όπως οι βόμβες διασποράς που κατέστρεψαν περιοχές αμάχων. Η Ρωσία επίσης άφησε να υπάρξουν γρήγορες ματιές στο νέο της πολεμικό ελικόπτερο Mi-35M.

Το προειδοποιητικό σημάδι κινδύνου εδώ είναι η κατάρριψη ενός SU-24 από τα τουρκικά F-16 αμερικανικής κατασκευής το Νοέμβριο. Δεδομένων των αφώτιστων ασαφειών της κατάστασης, είναι δύσκολη η εξαγωγή οριστικών συμπερασμάτων και σε κάθε περίπτωση το ρωσικό αεροσκάφος δεν ήταν σχεδιασμένο για αυτό του είδους την αερομαχία όπου το F-16 υπερέχει.

Οι Ρώσοι επίσης επέδειξαν εντυπωσιακές ικανότητες στα έξυπνα όπλα. Τον Οκτώβριο, εκτόξευσαν 26 πυραύλους κρουζ από τις κορβέτες κλάσης Buyan-M που έπλεαν στην Κασπία Θάλασσα. Ενώ οι υπηρεσίες πληροφοριών της Δύσης ισχυρίζονται οτι ορισμένοι έπεσαν πολύ μακριά από το στόχο – στον Ιράν για την ακρίβεια – το γεγονός οτι τόσο μικρά πολεμικά πλοία ήταν σε θέση να χρησιμοποιήσουν το εξελιγμένο πυραυλικό σύστημα Kalibr NK προκάλεσε έκπληξη.

Τον Δεκέμβριο πύραυλοι κρουζ που εκτοξεύθηκαν υποβρύχια από το μη ανιχνεύσιμο από ραντάρ υποβρύχιο Rostov-on-Don στη Μεσόγειο έπληξαν στόχους κοντά στη de facto πρωτεύουσα του Ισλαμικού Κράτους, τη Ράκκα. Δεδομένου ότι η εν λόγω πύραυλοι θαλάσσης είναι πολύ πιο ακριβοί σε σχέση με τη ρίψη βομβών από αεροπλάνα, θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι ο πραγματικός στόχος ήταν να σταλεί ένα μήνυμα στην Ουάσιγκτον.

Η Ρωσία επίσης ανέπτυξε κάποιο στρατιωτικό υλικό που δεν υπάρχει λόγος να θεωρήσουμε ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ποτέ: η αποστολή του πυραυλικού καταδρομικού Moskva στα ανοικτά της Συρίας και η τοποθέτηση προηγμένων πυραυλικών συστημάτων εδάφους-αέρος S-400 στην αεροπορική βάση κοντά στη Λαττάκεια. Αυτή η εντυπωσιακή συνάθροιση αεράμυνας θα μπορούσε να θεωρηθεί υπερβολική δεδομένου ότι οι αντάρτες της Συρίας και οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους δεν διαθέτουν ούτε ένα αεροπλάνο, αλλά το πραγματικό νόημα ήταν η επίδειξη ισχύος και οι ΗΠΑ σαφώς το έλαβαν υπόψιν.

Η εκστρατεία στη Συρία δεν αναμένεται να παρεμποδίσει καθόλου τις αυξανόμενες ρωσικές πωλήσεις όπλων, στο 25% της παγκόσμιας αγοράς σε σύγκριση με το 33% της Αμερικής κατά την τελευταία πενταετία, παρά την επιβολή κυρώσεων που σχετίζονται με την Ουκρανία. Η Μόσχα φημολογείται ότι "δέσμευσε” τον κορυφαίο πελάτη της, την Ινδία, σε μία αγορά ύψους 7 δισ. δολ. που περιλαμβάνει το σύστημα αεράμυνας S-400 και τρεις φρεγάτες κλάσης Admiral Grigorovich που βρίσκονται τώρα υπό κατασκευή. Τα δυο έθνη έχουν συζητήσει εδώ και καιρό μία κοινή δραστηριότητα κατασκευής μαχητικών τζετ επόμενης γενιάς. Ο πιο θανάσιμος εχθρός της Ινδίας, το Πακιστάν σύναψε την πρώτη του συμφωνία με τη Μόσχα για τέσσερα ελικόπτερα το περασμένο καλοκαίρι και μπορεί να είναι καθ' οδόν κι άλλα, ειδικά εάν μία ομάδα του Κογκρέσου υπό την ηγεσία των Ρεπουμπλικανών συνεχίσει να εμποδίζει τις πωλήσεις μαχητικών τζετ στο Ισλαμαμπάντ.

Όμως αυτό που ανησυχεί περισσότερο τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους στη Μέση Ανατολή είναι το φλερτ της Μόσχας με το Ιράν. Μετά την υπογραφή της συμφωνίας για τα πυρηνικά όπλα το περασμένο καλοκαίρι, η Ρωσία συμφώνησε να πραγματοποιήσει μία παλιά υπόσχεση για την πώληση ενός προηγμένου συστήματος αεράμυνας στην Τεχεράνη και συζήτησε την πιθανή πώληση ενός πολλαπλού ρόλου αεροσκάφους Su-30 και των βασικών ρωσικών τανκς μάχης. Οι Ρεπουμπλικάνοι στο Κογκρέσου πιέζουν την κυβέρνηση του Barack Obama να εμποδίσει οποιεσδήποτε τέτοιες πωλήσεις χρησιμοποιώντας τις κυρώσεις των Ηνωμένων Εθνών, αλλά μακροπρόθεσμα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Μόσχα και η Τεχεράνη θα συσφίξουν τους δεσμούς τους αναφορικά με τις συμφωνίες όπλων -άλλος ένας στόχος του Putin που προάχθηκε από τη ριψοκίνδυνη απόφασή του να κάνει δικό του τον πόλεμο του Assad.

Πηγή Capital

0 σχόλια