Πολιτικοί Θεσμοί και Οικονομία του Λουκά Ανδριτσόπουλου


Αποτέλεσμα εικόνας για αρχαια Ελληνες θεσμοι και οικονομια

Γράφει ο * Λουκάς Ανδριτσόπουλος

Σε κάθε δημοκρατική πολιτεία υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα, ιδέες , δράσεις. Το πλέγμα αυτών των σχέσεων πολιτικών κοινωνικών οικονομικών διαμορφώνει την καθημερινότητα στην κοινωνία, στη χώρα.
Οι πολιτικοί θεσμοί ενός κράτους συνδιαμορφώνουν όλα τα παραπάνω καθώς οργανώνουν ,δομούν και δημιουργούν την εύρυθμη ή μη λειτουργία τους ,τροφοδοτούν ή όχι την  ανάπτυξη της κοινωνίας αλλά και την ανάταση της οικονομίας.
Στην ουσία οι θεσμοί αποτελούν τον συνδετικό κρίκο του κοινωνικού συνόλου  με την οικονομία καθώς το κυρίαρχο θεσμικό περιβάλλον επηρεάζει το κόστος των συναλλαγών  και της παραγωγής της οικονομίας  για παράδειγμα      (φορολογία,εισφορές,γραφειοκρατία).
Έτσι μία επικείμενη αναθεώρηση του Συντάγματος είναι επίκαιρη όσο και αναγκαία στη  βάση μίας συνολικής  αλλαγής με δημοκρατικό συμμετοχικό και ριζοσπαστικό χαρακτήρα  στην προοπτική  της σύγκλισης των ανισοτήτων, περισσότερης διαφάνειας, λογοδοσίας, ίσων ευκαιριών  εν τέλει κοινωνικής συνοχής και ομοιογένειας του ελληνικού κράτους.
Σε μία τέτοια κατεύθυνση λοιπόν  θα πρέπει να είναι η καθιέρωση χρονικού ορίου  στη βουλευτική θητεία  αλλά και γενικότερα στην κατοχή δημόσιων αξιωμάτων, κατάργηση των εξωκοινοβουλευτικών υπουργών, καθώς δεν έχουν την λαϊκή εντολή ώστε να λαμβάνουν αποφάσεις .
Παύση της βουλευτικής ασυλίας, καθώς η ποινική ευθύνη πρέπει να έχει την ίδια ισχύ για όλους τους Έλληνες πολίτες και όχι να δημιουργούνται αριστοκρατικά χαρακτηριστικά  σε πολίτες υπεράνω των νόμων.
 Διεξοδικό έλεγχο των εκλογικών δαπανών  των βουλευτών και των κομμάτων, με παράλληλη αποδέσμευση από τις κρατικές  δαπάνες καθώς το κράτος δεν μπορεί να συνεχίσει να παραμένει φέουδο επιχορηγήσεων για τις εκλογικές εκστρατείες των κομμάτων.
Μισθολογικές περικοπές των βουλευτών ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης όπως τώρα καθώς η κρίση είναι ενιαία αφορά όλους μας και όχι μεμονωμένα στρώματα της κοινωνίας.
 Η θέσπιση συνταγματικά κατοχυρωμένου εισοδήματος  για ανέργους, ευάλωτες και αποκλεισμένες ομάδες του πληθυσμού για αξιοπρεπή διαβίωση, πλήρης διαφάνεια και έλεγχος των ιδιωτικών συμφερόντων με τους κομματικούς σχηματισμούς γιατί δημιουργούν και συντηρούν πελατειακό σύστημα. 
Επιβάλλοντας ουσιαστικά εγκλωβισμό των παραγωγικών δυνάμεων της χώρας(νέους επιστήμονες, νέους αγρότες ,αυτοαπασχολούμενους,εργάτες), δημιουργόντας παρασιτικό κράτος και αφήνοντας την πλειοψηφία του πληθυσμού αποκλεισμένη. 
Αλλαγή στο περιεχόμενο του δημοψηφίσματος όπως απορρέει από το άρθρο 44 παρ.2 του Συντάγματος με στόχο την συμμετοχή του λαού σε όλο και περισσότερες αποφάσεις αλλά και στην εμβάθυνση του δημοκρατικού πολιτεύματος.
Κατάργηση του θεσμού του προέδρου της δημοκρατίας καθώς ο ρόλος του είναι διακοσμητικός και ο χαρακτήρας των αρμοδιοτήτων του τυπικός σύμφωνα με το άρθρο 35 του Συντάγματος κατά την άσκησή των αρμοδιοτήτων του δεν ενεργεί ποτέ μόνος του αλλά πάντοτε με την προσυπογραφή του αρμόδιου υπουργού ο οποίος είναι και ο μόνος πολιτικά υπεύθυνος.

Κλείνοντας όλα τα παραπάνω  θα μπορούσαν να επιτευχθούν με την επικράτηση δημοκρατικά οργανωμένων κομμάτων στη βάση αρχών και προγραμμάτων στην ουσιαστική ανανέωση του πολιτικού προσωπικού ώστε να εκλείψει το φαινόμενο των γόνων των δοτών των οικονομικά δέσμιων εθνικών αντιπροσώπων για την δημιουργία κράτους με εθνική οικονομική ανεξαρτησία που θα προασπίζει το έθνος του και το λαό του.

*Πτυχιούχος του Πολιτικού τμήματος της Νομικής Σχόλης ΑΠΘ.

0 σχόλια