Πώς ταιριάζει η επανάσταση στη Ροζάβα με το συριακό εμφύλιο πόλεμο;

Adam Levin Occasional Planet (USA)
Με την έλευση της προεδρίας Τραμπ που πλησιάζει, η αμερικανική Αριστερά εμφανίζεται καταπονημένη και αποθαρρυμένη. Μπορεί όμως να λάβει πιθανή ελπίδα από μια σειρά από αξιοσημείωτα γεγονότα που συμβαίνουν στο αιματοκύλισμα του συριακού εμφυλίου πολέμου.

Οι βόρειες περιοχές της Συρίας, έχουν εδώ και καιρό πατρίδα για σημαντικό κουρδικό πληθυσμό. Το 2011, όταν ξεκίνησαν οι εχθροπραξίες του εμφυλίου πολέμου, ορισμένοι Κούρδοι μαχητές έδιωξαν τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις και καθιέρωσαν μια αυτόνομη ζώνη γνωστή ως Ροζάβα, που σημαίνει «Δύση» του θεωρητικού Κουρδιστάν.

Αλλά η κουρδική αυτοδιάθεση είναι μία πτυχή μόνο του αγώνα για τη Ροζάβα. Εντός των περιοχών που ελέγχονται από τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, μια πολυεθνική συμμαχία που δημιουργήθηκε για την καταπολέμηση του ΙΚ και άλλων εμπόλεμων μερών, έλαβε χώρα μια επανάσταση - τίποτα λιγότερο. 

Οι SDF και ο κουρδικός πληθυσμός πειραματίζονται την αθηναϊκή άμεση δημοκρατία, τη φυλετική ισότητα, και τη συμμετοχική οικονομία. Πολλοί (συμπεριλαμβανομένου της The Guardian ) συγκρίνουν τις καινοτομίες της Ραζάβα στην διακυβέρνηση με την σύντομη περίοδο του ελέγχου από τους αναρχικούς στην ισπανική Καταλονία κατά τη διάρκεια του εμφύλιου πόλεμου στη χώρα.

Τα επιτεύγματα του συριακού Κουρδιστάν δεν είναι τίποτα λιγότερο από ένα θαύμα. 
Βασισμένη σε μεθόδους εφαρμογής της άμεσης δημοκρατίας που αρθρώνονται από τον Αμερικανό φιλόσοφο Murray Bookchin, η Ροζάβα είναι μια συνομοσπονδία δημοκρατικών δήμων. Οι γυναίκες κατέχουν ποσόστωση 40% σε κάθε συνέλευση. Οι μη-κουρδικές εθνικότητες απολαμβάνουν θετική δράση και σχετική ισότητα. Ενθαρρύνονται οι οικονομικοί συνεταιρισμοί για να προωθήσουν ισότιμη και περιβαλλοντικά βιώσιμη αυτονομία. Στη μέση ενός θρησκευτικού και πολιτικού εμφυλίου πολέμου που στοίχισε κοντά μισό εκατομμύριο ζωές, αυτή η λειτουργούσα αριστερή δημοκρατία είναι ένα επίτευγμα.

Επιπλέον, οι SDF και YPG (Λαϊκές Μονάδες Προστασίας, το στρατιωτικό σκέλος της Ροζάβα) έχουν αποδειχθεί ότι είναι ίσως η πιο αποτελεσματική δύναμη ενάντια στο ΙΚ , ακόμη και σύμφωνα με το αμερικανικό στρατιωτικό προσωπικό. Όμως, ακριβώς όπως και η Ισπανική Επανάσταση στα μέσα της δεκαετίας του 1930, που συνθλίφθηκε από το σταλινικό κομμουνισμό, η Ροζάβα παραμένει απομονωμένη και εύθραυστη. 
Έχει μια δύσκολη, on-και-off ανακωχή με το καθεστώς Άσαντ, παρότι ο Άσαντ επιμένει ότι οι Κούρδοι δεν θέλουν αυτοδιάθεση.

Η διαφαινόμενη απειλή για τη Ροζάβα είναι η Τουρκία, η οποία είναι ευνόητα ενοχλημένη με τους δεσμούς του YPG με το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK), μια δυναμική ομάδα ανταρτών που δραστηριοποιούνται στην Τουρκία. Ένα παρακλάδι του PKK εκτέλεσε πρόσφατα μια εκστρατεία βομβαρδισμών στρατιωτικών στόχων στην Τουρκία. Αυτό με τη σειρά του οδήγησε σε περαιτέρω καταστολή των κουρδικών οργανώσεων στο εσωτερικό της Τουρκίας, απόδειξη της ολοένα και πιο αυταρχικής διακυβέρνησης του Ερντογάν.  Οι τουρκικές δυνάμεις, μετά την εισβολή τους στη Συρία, έχουν βάλει στο στόχαστρο όχι μόνο το ΙΚ αλλά και το YPG και κουρδικές ομάδες, καθώς, υποστηρίζοντας ότι είναι ίδιες με τους τρομοκράτες του ΡΚΚ στην Τουρκία.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστηρίζουν τόσο τη Τουρκία, ένα σύμμαχο του ΝΑΤΟ, όσο και έμμεσα τη Ροζάβα: Κατά τη συνεχιζόμενη πολιορκία της Μοσούλης, αμερικανικά στρατεύματα παράσχουν εκπαίδευση, υλικοτεχνική υποστήριξη και αεροπορικές επιδρομές στο YPG στον αγώνα τους ενάντια στο ΙΚ. 

Ως εκ τούτου, οι ΗΠΑ βρίσκονται σε μια αντιφατική θέση, υποστηρίζοντας δύο αντίθετες δυνάμεις. 
Πιθανόν, η υποστήριξη στην μία θα οδηγήσει σε τερματισμό της υποστήριξης στην άλλη. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον εκλεγέντα πρόεδρο Τραμπ να υποστηρίζει μια ακροαριστερή εξέγερση χωρίς κρατική οντότητα κατά της αυταρχικής σταθερότητας της Τουρκίας. Ο ίδιος είναι, άλλωστε, ένας επιχειρηματίας, και είναι πιο πιθανό να είναι ευνοϊκός προς την κατεύθυνση της διατήρησης της Τουρκίας στο αμερικανικό μπλοκ παρά να στηρίξει τη κουρδική αυτοδιάθεση και σοσιαλισμό.

Επομένως, το μέλλον της Ροζάβα μπορεί να πέσει, εν μέρει, στα χέρια της Αριστεράς εκτός Συρίας. 
Μένει να δούμε αν οι ακτιβιστές στη Δύση και πέρα θα βοηθήσουν τη Ροζάβα να επιβιώσει, είτε πιέζοντας τις κυβερνήσεις τους για υποστήριξη, είτε συμμετέχοντας οι ίδιοι στην σύγκρουση: χιλιάδες ξένοι μαχητές ταξιδεύουν στη βόρεια Συρία για να βοηθήσουν στην υπεράσπιση της επανάστασης, συμπεριλαμβανομένου ενός πρόσφατα εκλιπόντος Αμερικανού. 

Εάν αυτά τα μικρά κεφάλαια, η κρατική στήριξη, και οι μαχητές γίνονται πλημμύρα, η Ροζάβα μπορεί να επιβιώσει για να γίνει ένα διαρκές πείραμα για την ανθρώπινη ελευθερία.

Μετάφραση στα ελληνικά από Κριστιάν Άκκυριά για τον Ινφογνώμονα Πολιτικά, Αθήνα, 24.12.2016

Adam Levin

Ο Adam Levin γράφει για την πολιτική και τα μέσα ενημέρωσης, είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συνδέσμου των Ηνωμένων Εθνών στο Σαιντ Λούις, και είναι ένας ολοκληρωμένος τρομπονίστας.


0 σχόλια