Είναι ο Ταγίπ Ερντογάν ο νέος Σαντάμ της Μέσης Ανατολής;

Ο Ταγίπ Ερντογάν στα κατεχόμενα εδάφη της Κύπρου με τον κατοχικό ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί στα εγκαίνια του τμήματος του έργου μεταφοράς νερού από την Τουρκία 

Του Σενέρ Λεβέντ 

Πώς μπορεί να εξηγήσει στον κόσμο την απαίτησή της για πολιτική ισότητα για τους Τουρκοκύπριους η τουρκική κυβέρνηση, η οποία εγκληματεί κατά των μειονοτήτων στην Τουρκία, τις διώχνει από τους τόπους τους και καίει τα σπίτια τους;


Δεν θα τη ρωτήσουν γι’ αυτό; «Δεν δίνεις καν αυτονομία σε είκοσι εκατομμύρια Κούρδους και δολοφονείς όσους ζητούν αυτονομία χωρίς να ξεχωρίσεις γυναίκες και παιδιά. Πώς απαιτείς πολιτική ισότητα για μια κοινότητα που αποτελεί το ένα τέταρτο του πληθυσμού της Κύπρου;». Δεν ξέρω αν ανάμεσα στον εξαρτημένο Τύπο που κυριαρχεί στον κόσμο θα υπάρξει κάποιος ανεξάρτητος δημοσιογράφος που θα τολμήσει να υποβάλει αυτό το ερώτημα. Και ειδικά στην τωρινή Ευρώπη. Σκεφτείτε, ενώ η Τουρκία προβαίνει σχεδόν σε γενοκτονία των Κούρδων, η ΕΕ ακόμα κάνει λόγο για άνοιγμα διαπραγματευτικών κεφαλαίων!

Κλείνει τα μάτια στο έγκλημα. Γιατί; Διότι έχει προσλάβει την Τουρκία ως σκυλί-φύλακα. Θα προστατεύσει τα συμφέροντά της! Δεν θα αφήσει τους εξαθλιωμένους Σύρους πρόσφυγες να πλησιάσουν τις πόρτες της! Όπως καταλαβαίνετε, ο Ταγίπ Ερντογάν τώρα έχει πάρει στα χέρια του το καταλληλότερο έδαφος για να κάνει ό,τι θέλει. Θα λιώσει τους Κούρδους. Θα χώσει στη φυλακή όλους τους αντιπολιτευόμενους συγγραφείς και δημοσιογράφους. Και εκείνοι που θεωρούν τον εαυτό τους ως τους μεγαλύτερους υποστηρικτές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα κάνουν τα στραβά μάτια σε αυτό.

Είναι ο νέος Σαντάμ της Μέσης Ανατολής ο Ταγίπ Ερντογάν. Και εσείς νομίζετε ότι θα μας φέρει τη λύση και την ειρήνη στην Κύπρο. Είστε πολύ αφελείς. Σαστίζω για τις τόσο υψηλές προσδοκίες για λύση και ειρήνη από έναν άνθρωπο ο οποίος κάνει όλους να σιωπούν για κάθε κακό που διαπράττει και άδραξε την ευκαιρία να διαμορφώσει τα πάντα όπως επιθυμεί. Δεν σας λένε την αλήθεια όλοι οι υπόλοιποι πολιτικοί μας και κυρίως ο Μουσταφά Ακιντζί. Λένε κάθε λίγο ότι «η Τουρκία θέλει λύση στο νησί». Λένε ψέματα. Η Τουρκία απλώς προσπαθεί να επιβάλει τους δικούς της όρους στους Ελληνοκύπριους μέσω του Ακιντζί. Και ο Ακιντζί, όπως οι ηγέτες που προηγήθηκαν, ανέλαβε την αποστολή να επιβάλει στους Ελληνοκύπριους τους όρους της Τουρκίας.

Όπως έκαναν και οι προηγούμενοι, προσπαθεί και αυτός να μας πείσει ότι εμείς έχουμε την πρωτοβουλία και όχι η Τουρκία. Και εκείνος κινείται στο πνεύμα ότι «δεν αναμιγνύεται η Τουρκία, εμείς κάνουμε τα πάντα». Κοιτάξτε πόσο γρήγορα ξέχασε ακόμα και τη σημαντικότερη υπόσχεση που έδωσε προεκλογικά. Μιλούσε συνεχώς για το Βαρώσι. Μετά την εκλογή του, το Βαρώσι εξαφανίστηκε από το λεξιλόγιό του. Δεν βγαίνει καν η λέξη Βαρώσι από το στόμα του. Έκοψε τη φωνή του για το Βαρώσι ο Ταγίπ Ερντογάν μετά που βρυχήθηκε τις πρώτες μέρες. Και πλέον έγινε και γι’ αυτόν μέρος της συνολικής λύσης το Βαρώσι. Και καυχιέται λέγοντας ότι «κάναμε σε πέντε μήνες όσα δεν κατέστη δυνατόν να γίνουν μέσα σε 47 χρόνια».

Να μας πει τι έκανε. Μήπως θέλει να πει ότι επιβάλαμε ακόμα λίγο τους όρους της Τουρκίας στους Ελληνοκύπριους; Μήπως ανεβάσαμε στο 33% τα δικαιώματά μας; Εξασφαλίσαμε την εκ περιτροπής προεδρία; Μήπως πήραμε το δικαίωμα να μείνει στο νησί με άδεια εργασίας και διαμονής και ο υπόλοιπος πληθυσμός από την Τουρκία, από τον οποίο τουλάχιστον τις εκατό χιλιάδες επιβάλαμε ως πολίτες του νέου κράτους; Μήπως αυτά έγιναν; Αν έχει κάτι να πει, ας μας πει το εξής: Από ποιαν κόκκινη γραμμή της υποχώρησε η Τουρκία; Και αν τολμά, ας θέσει στο τραπέζι τον αφοπλισμό και την αποστρατικοποίηση.

Η αρθρογράφος της διαδικτυακής εφημερίδας «Cyprus Reporter» Sarah Fenwick λέει ότι «και ο Μουσταφά Ακιντζί έγινε μαριονέτα της Τουρκίας όπως οι προηγούμενοι Τουρκοκύπριοι ηγέτες». Αλλά, κατά τη γνώμη μου, οι σχέσεις του με την Αμερική είναι πιο ισχυρές από τις σχέσεις του με την Άγκυρα. Εσείς τις σχέσεις του με την Αμερική και την Αγγλία να κοιτάτε, όχι με την Άγκυρα. Κάποτε ο πιο πιστός άνθρωπος των χωρών αυτών στην Κύπρο ήταν ο Ραούφ Ντενκτάς. Τώρα νομίζω ότι ο πιο ευνοούμενος είναι ο Ακιντζί. Μακάρι να μην γινόταν ποτέ πρόεδρος και να έμενε πάντα αντιπολιτευόμενος.

Πηγή "Πολίτης"

0 σχόλια