Το ΝΑΤO, με γερμανό διοικητή και τουρκική συμμετοχή, αστυνόμος στο Αιγαίο!

Βάλαμε ξένους να αστυνομεύουν την δική μας θάλασσα!
«Είναι τα θαλάσσια σύνορα, ηλίθιε»...!

Σε μια απόφαση πρωτοφανή στα χρονικά της ατλαντικής συμμαχίας, η σύνοδος των υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ αποφάσισε σήμερα την άμεση ανάπτυξη της Μόνιμης Ναυτικής Δύναμης 2 (Standing NATO Maritime Group 2 – SNMG2) στο Αιγαίο με στόχο τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών. Η ΝΑΤΟϊκή δύναμη αποτελείται από τη γερμανική φρεγάτα FGS BONN ως ναυαρχίδα, την τουρκική φρεγάτα  TCG BARBAROS και h καναδική φρεγάτα HMCS FREDERICTON. Διοικητής της SNMG2, επιβαίνων της φρεγάτας FGS BONN, είναι ο γερμανός υποναύαρχος Jörg Klein. Ήδη η δύναμη έχει διαταχθεί από τον SACEUR να κατευθυνθεί στο Αιγαίο.


Η απόφαση αυτή, όσο και αν επιχειρήθηκε να τηρηθούν τα προσχήματα με κοινό αίτημα Γερμανίας, Τουρκίας και Ελλάδας προς το ΝΑΤΟ, είναι σοβαρό πλήγμα για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, γιατί ουσιαστικά αφαιρεί από την Ελλάδα την αρμοδιότητα ελέγχου των θαλασσίων συνόρων της. Αξίζει να σημειωθεί ότι με βάση τις σχετικές ανακοινώσεις του ΓΓ του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg, η σχετική συμφωνία περιλαμβάνει και δέσμευση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας να μην επιχειρούν οι ναυτικές δυνάμεις της μίας χώρας στα χωρικά ύδατα της άλλης. Το κρίσιμο σημείο όμως είναι ότι οι δύο χώρες έχουν διαφορετικές θέσεις ως προς τα σύνορα αυτά – και αυτή τη φορά, όταν προκύπτουν διαφωνίες, θα υπάρχει Γερμανός διαιτητής…

Η απόφαση είναι πολιτικός κόλαφος για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, αφ’ ενός γιατί αποφασίστηκε με πρωτοβουλία Γερμανίας – Τουρκίας πίσω από την πλάτη της (αναγκάζοντας τον Α. Τσίπρα να τηλεφωνήσει στην Α. Μέρκελ για να ενημερωθεί), και αφ’ ετέρου γιατί δείχνει με τον χαρακτηριστικότερο τρόπο πού οδήγησε την Ελλάδα η ιδεοληπτική μεταναστευτική πολιτική της. Η πολιτική αυτή συνοψίστηκε στην παραίτηση από τον έλεγχο των θαλασσίων συνόρων («έχει σύνορα η θάλασσα;«), τη γιγάντωση των προσφυγικών ροών και την ανέλεγκτη προώθησή τους προς την Ευρώπη, με την ψευδαίσθηση ότι η ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να επιβάλει στις ευρωπαϊκές την αποδοχή των μεταναστών. Προφανώς, αυτό δεν συνέβη.

Πριν από δυόμιση μήνες περίπου, σχολιάζοντας την επίσκεψη Τσίπρα στην Τουρκία, είχαμε γράψει τα εξής:

Το θεμελιώδες στρατηγικό σφάλμα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι ότι, αρνούμενη να εκπληρώσει το στρατηγικό ρόλο της Ελλάδας ως αναχώματος στις μεταναστευτικές ροές, μεγιστοποιεί το ρόλο και τη σημασία της Τουρκίας στο μεταναστευτικό, καθιστώντας την ρυθμιστικό παράγοντα και αναγκαίο συνομιλητή για τους Ευρωπαίους.
Η παραίτηση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ από την προσπάθεια ανάσχεσης των μεταναστευτικών ροών υπήρξε εξ αρχής συνειδητή και ιδεολογικά φορτισμένη. Το άνοιγμα της Αμυγδαλέζας, η αλλαγή των οδηγιών προς το Λιμενικό, η συζήτηση περί κατάργησης του φράχτη του Έβρου και η δημόσια εξαγγελία ότι θα χορηγούνται ταξιδιωτικά έγγραφα «στους Σύρους πρόσφυγες», υπήρξαν πεντακάθαρα σημάδια προς τα εκατομμύρια Σύρων προσφύγων, αλλά και μεταναστών άλλων εθνικοτήτων, που βρίσκονται σε τουρκικό έδαφος.  Και όπως ήταν απόλυτα φυσικό, το μεταναστευτικό ρεύμα πολλαπλασιάστηκε.
Η λύση που προέβαλλε ο ΣΥΡΙΖΑ (και ο Α. Τσίπρας προσωπικά) στο ερώτημα “πού θα πάνε όλοι αυτοί οι μετανάστες” ήταν πάντοτε η ίδια: “θα τους δώσουμε χαρτιά να πάνε στην Ευρώπη”. Αυτό διακήρυσσε προεκλογικά, αυτό έκανε πράξη μετεκλογικά και αυτό υπερασπίζεται ακόμα και σήμερα ο Α. Τσίπρας στη Βουλή. Πρόκειται για μια «λύση» που φαίνεται να συμβιβάζει υπέροχα τρία πράγματα: την εξυπηρέτηση της ιδεοληψίας του ΣΥΡΙΖΑ υπέρ μεταναστών, προσφύγων κλπ, το φόρτωμα του προβλήματος στους «κακούς Ευρωπαίους» και την αποφυγή μεγάλης ενόχλησης στην ελληνιλή κοινωνία – αφού οι μετανάστες, κατά τη διατύπωσης της κας Τασίας Χριστοδουλοπούλου, «εξαφανίζονται».
Όμως αυτό που δεν συνειδητοποιεί η κυβέρνηση Τσίπρα είναι ότι οι “κακοί” Ευρωπαίοι δεν πρόκειται να υποκύψουν στην ιδεοληψία της, αποδεχόμενοι αδιαμαρτύρητα το μεταναστευτικό κύμα. Εφ’ όσον η Ελλάδα συνειδητά παραιτείται από την προσπάθεια ανάσχεσης των μεταναστευτικών ροών, οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες θα βρουν άλλους τρόπους να αυτοπροστατευτούν.

Και πράγματι, βρήκαν: η επείγουσα αποστολή της ΝΑΤΟϊκής ναυτικής δύναμης στο ανατολικό Αιγαίο δείχνει ότι η διεθνής πολιτική, όπως και η φύση, μισεί τα κενά και σπεύδει να τα καλύψει. Εφ’ όσον εμείς δεν ασκούμε την αρμοδιότητα ελέγχου των συνόρων μας στο Αν. Αιγαίο, έρχονται άλλοι να την ασκήσουν αντί για εμάς…

Από μια άποψη βέβαια, δεδομένης της χαλαρότητας που έχει επιδείξει η ελληνική κυβέρνηση (με συγκεκριμένες οδηγίες προς τα εμπλεκόμενα στελέχη) στον έλεγχο των θαλασσίων συνόρων, ίσως η παρουσία της ΝΑΤΟϊκής δύναμης να μειώσει τις μεταναστευτικές ροές. Έτσι, η ταπεινωτική ανάληψη του ελέγχου των θαλασσίων συνόρων από την SNMG2 ίσως φέρει κάποιες πρακτικές ωφέλειες, με τη μορφή της μείωσης των μεταναστών. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα προβλήματα της Ελλάδας τελείωσαν. Αντιθέτως, τώρα μόλις αρχίζουν.

Η επείγουσα αποστολή (με γερμανική πρωτοβουλία) της SNMG2 στην περιοχή μας δείχνει ότι ο πολιτικός κίνδυνος που διατρέχει η Α. Μέρκελ λόγω του προσφυγικού – μεταναστευτικού προβλήματος οδηγεί πια τη γερμανική ηγεσία σε άμεσες ενέργειες. Η επόμενη ενέργεια πιθανότατα θα είναι η προσωρινή αναστολή της ισχύος της συνθήκης Σένγκεν και η επιβολή ελέγχων στα βόρεια σύνορατης Ελλάδας. Ήδη κυβερνητικοί αξιωματούχοι όπως ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γ. Δραγασάκης και ο αρμόδιος υπουργός Γ. Μουζάλας, που προηγουμένως αρνούνταν αυτό το ενδεχόμενο, τώρα παραδέχονται ότι είναι πιθανό το κλείσιμο των συνόρων.

Στο άρθρο μας του Νοεμβρίου καταλήγαμε ως εξής:
Όσο η ελληνική κυβέρνηση, λειτουργώντας βάσει ιδεοληψιών, επιδιώκει να επιβάλει στην Ευρώπη την ευνοϊκή υποδοχή των μεταναστευτικών ροών, η Ελλάδα θα κάνει εχθρούς στην Ευρώπη και θα αναβαθμίζει τη θέση της Τουρκίας. Επιπλέον, δεδομένου ότι είναι εξαιρετικά πιθανή η επικράτηση  αντιμεταναστευτικών απόψεων στην Ευρώπη, η Ελλάδα  σύντομα θα διατρέξει τον κίνδυνο να αποκλειστούν εδώ οι εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες που φτάνουν από την Τουρκία. Και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φαντασία για να προβλέψει κανείς τις συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης, σε μια οικονομία σε ύφεση και με ανεργία της τάξης του 27%.
Δυστυχώς, σήμερα δεν χρειάζεται να αλλάξουμε ούτε κόμμα.

Πηγή e-amyna 

0 σχόλια